Niehland R.
3/5
Mijn eerste idee is toch echt: laat u vooral niet gek maken... Waarom ´gek maken´, zult u zeggen, wel, het is natuurlijk hartstikke leuk om op het strand te zijn en ook de huisjes zien er lieflijk uit. Er is zelfs in zekere mate sprake van ´kleinschaligheid´ vooral wanneer je het vergelijkt met de ´mega Roompot projecten´ in de kop van Noord-Holland en op sommige plekken in Zeeland waar er meteen vele honderden van gelijkvormige ´troep´ huisjes perfect gelijnd en waterpas naast elkaar staan opgesteld om u ´te plukken´. Hier in Katwijk is er sprake van een toch wel zeer beperkt aantal, dat is mooi natuurlijk maar de huurprijs is zeker niet ´beperkt´... en schuurt werkelijk tegen het belachelijke aan. Alweer een concept dus waar een paar mensen gierend rijk worden omdat ze een vergunning hebben bemachtigd. Niet rijk worden over de ruggen van mensen heen hoor, dat bedoel ik niet, want 700 euro voor drie nachtjes buiten het seizoen...is sowieso al alleen voor welgestelden bereikbaar en daar komt dan nog zo´n 110,- euro per boeking bij aan nevenkosten. Torenhoge all-in prijzen verkopen nu eenmaal niet ´lekker´ hè dus knip je ´de boel´ maar beter in stukjes, dat oogt wat prettiger... Op zich deugt dat weer wel natuurlijk, het je richten op een kleine groep betalende gasten want met dezelfde ´soort´ is het voor de deelnemers eenvoudigweg prettiger om vakantie te vieren. Daar komt echter dan vervolgens wel het 2e ´probleem´ om de hoek kijken. De belofte zoals op de site van kust.nu vermeld namelijk het volgende: ¨beloftes van vrijheid en ontsnapping, vrij zijn van dagelijkse drukte, en een unieke ervaring met ongekende ontspanning tussen de duinen¨.
Dat is nogal een mondvol, of anders gezegd: wanneer u dáár in tuint is het ´eigen schuld dikke bult´ wat mij betreft.
De realiteit?
Een is sprake van een klein rijtje, stinkdure huisjes die nog nét niet bovenop elkaar staan, er is geen enkele privacy, er zijn volop gillend heen en weer rennende kleuters die van huis uit (want welgesteld) nauwelijks beperkingen meekregen en daarnaast zitten dan de ouders die proberen met een glas wijn ter verneveling artificieel rustig te blijven op hun eenzame mini postzegelterrasje. Kent u die getekende figuurtjes met een gekarteld mondje om aan te geven dat ze zich belazerd voelen? Zoiets dus....
